LANDSRÉTTUR Dómur föstudaginn 25. mars 202 2 . Mál nr. 723/2018 : Ákæruvaldið ( Óli Ingi Ólason saksóknari ) gegn Jerzy Wlodzimierz Lubaszka ( Bjarni G. Björgvinsson lögmaður) Lykilorð Fíkniefnalagabrot. Sönnun. Upptaka. Dráttur á máli. Útdráttur J var sakfelldur fyrir stórfellt fíkniefnalagabrot með því að hafa átt þátt í innflutningi á 11.550 millilítrum af vökva sem innihélt amfetamínbasa til söludreifingar í ágóðaskyni. Voru efnin falin í plastflöskum í eldsneytistanki bifreiðar. Í héraðsdómi var J sýknaður af kröfum ákæruvaldsins en meðákærði sakfelldur. Í dómi Landsréttar er framburður J álitinn reikull um ýmis atriði. Í ljósi allra atvika var framburður hans um að honum hefði verið alls ókunnugt um raunverulegan tilgang fararinnar hingað til lands og ekkert vitað um hið mikla magn fíkniefna í eldsneytistanki bifreiðarinnar talinn ótrúverðugur. Honum hefði ekki getað dulist að fíkniefni væru falin í bifreiðinni. Hann hefði þrátt fyrir þá vitneskju ákveðið að taka að sér akstur hennar til landsins og þar með innflutninginn á fíkniefnunum sem í henni voru falin. Með vísan til þess og á grundvelli heildstæðs mats á framburði J og með vísan til þeirra atvika málsins sem sönnuð væru, svo og ótrúverðugra og misvísandi skýringa meðákærða og J á tilgangi fer ðar þeirra til landsins, væri hafið yfir vafa að J hefði staðið að þeim innflutningi fíkniefna sem honum væri gefinn að sök í ákæru. Var J því sakfelldur fyrir þá háttsemi sem honum var gefin að sök. Við ákvörðun refsingar J var litið til þess að gögn máls ins bæru ekki vott um ríkan þátt hans í undirbúningi ferðarinnar til landsins, útvegun efna þeirra sem um ræddi eða hlutdeild í samskiptum við aðra sem áttu þátt í undirbúningi ferðarinnar og skipulagi hennar. Þáttur hans í brotinu var því ekki metin til j afns við meðákærða í héraði. Þá var jafnframt tekið tillit til þess dráttar sem orðið hefði á rekstri málsins, auk þess að J hefði ekki áður gerst sekur um refsiverða háttsemi. Refsing J var ákveðin fangelsi í fjögur ár en til frádráttar refsingunni kæmi g æsluvarðhald sem hann hefði sætt. Dómur Landsréttar Mál þetta dæma landsréttardómararnir Davíð Þór Björgvinsson , Jóhannes Sigurðsson og Símon Sigvaldason . 2 Málsmeðferð og dómkröfur aðila 1 Ríkissaksóknari skaut málinu til Landsréttar 23. maí 2018 . Áfrýjað er dómi Héraðsdóms Reykjavíkur 25. apríl 2018 í málinu nr. S - /2017 . 2 Ákæruvaldið krefst þess að ákærði verði sakfelldur fyrir þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru og dæmdur til refsingar. Þá er krafist staðfestingar hins áfrýjaða dóms að því er varðar upptöku fíkniefna og bifreiðarinnar . 3 Ákærði krefst aðallega staðfestingar hins áfrýjaða dóms en til vara vægustu refsingar er lög leyfa og að gæsluvarðhald sem hann hefur sætt komi til frádráttar dæmdri refsingu. 4 Dómur Landsréttar í m áli þessu var fyrst kveðinn upp 20. desember 2019. Með dómi Hæstaréttar Íslands 18. mars 2021 í málinu nr. 34/2020 var málinu vísað aftur til Landsréttar til meðferðar að nýju. Með bókun sem lögð var fram í þinghaldi 4. maí 2021 gerði ákærði þá kröfu að þe ir dómarar Landsréttar sem kváðu upp fyrrgreindan dóm, þeir Davíð Þór Björgvinsson og Jóhannes Sigurðsson, vikju sæti í máli þessu. Með úrskurði Landsréttar 26. maí 2021 var kröfu ákærða hafnað. Ákærði skaut úrskurðinum til Hæstaréttar Íslands sem staðfest i úrskurð Landsréttar með dómi 23. júní 2021 í máli nr. 24/2021. 5 Með ákvörðun Landsréttar 26. júlí 2021 var því beint til ákæruvaldsins að leiða fyrir Landsrétt við aðalmeðferð málsins til viðbótarskýrslugjafar ákærða, meðákærða í héraði, X , og vitnið lög reglumann nr. E . Aðalmeðferð málsins var fyrirhuguð 26. október 2021 en ekki varð af henni þar sem kvaðning ákærða og meðákærða fyrir dóminn 5. og 8. október 2021 tókst ekki af hálfu lögreglunnar í Póllandi en þeir munu báðir vera búsettir þar. Aðalmeðferð var því frestað til 27. janúar 2022 og kvaðningar gefnar út öðru sinni 18. nóvember 2021. Báru þær kvaðningar heldur ekki árangur og var aðalmeðferð frestað til 2. mars 2022 og kvaðningar vegna hennar gefnar út hið þriðja sinn 16. febrúar 2022. Ekki tókst frekar en áður að birta kvaðninguna fyrir meðákærða, en úr varð að ákærði gæfi skýrslu fyrir dóminum í gegnum fjarfundabúnað með heimild í 2. mgr. X. bráðabirgðaákvæðis laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, með síðari breytingum. Málsatvik og sönnunarfærs la 6 Við aðalmeðferð málsins fyrir Landsrétti voru spilaðar í heild sinni upptökur úr héraðsdómi af framburði ákærða, meðákærða í héraði X og vitninu lögreglumanni nr. E . Þá gaf ákærði viðbótarskýrslu, eins og fram hefur komið, auk framangreinds vitnis. Með viðbótarskýrslu sinni í Landsrétti staðfesti ákærði fyrri framburð sinn og svaraði spurningum sem fyrir hann voru lagðar á sama veg og í héraði um öll atriði er talin verða skipta máli. 7 Sem fyrr greinir var meðákærði kvaddur til skýrslugjafar sem vitni fyr ir Landsrétti í þrígang, með kvaðningum 5. október 2021, 18. nóvember 2021 og 16. febrúar 2022, en sinnti þeim ekki. Uppritun af skýrslu hans fyrir héraðsdómi liggur fyrir málinu sem 3 og á hljóð - og myndupptöku. Var við svo búið látið nægja að spila skýrslu þá er hann gaf fyrir héraðsdómi með hljóði og mynd við aðalmeðferð málsins fyrir Landsrétti. 8 Við mat á sönnunargildi skýrslu meðákærða er þess að geta að skýrsluna gaf hann sem sakborningur og hafði hann réttarstöðu sem slíkur en ekki vitnis um þátt ákærð a í ætluðu broti. Af því leiðir að meðákærði hafði rétt til skorast undan því að svara spurningum sem vörðuðu ætlaða sök hans sjálfs sem og spurningum hvers svör við kynnu að vera til þess fallin að fella á hann sök í málinu gegn honum sjálfum. Verður sönn unargildi skýrslu meðákærða í máli þessu metið í því ljósi. Meðákærði neitaði sök í héraði og hélt því fram, líkt og ákærði í þessu máli, að hann hefði ekki vitað af fíkniefnunum í eldsneytistanki bifreiðarinnar. Meðákærði var allt að einu sakfelldur með f yrrgreindum dómi Héraðsdóms Reykjavíkur . Ákærði í þessu máli var aftur á móti sýknaður í þeim dómi. 9 Atvik málsins eru að öðru leyti ítarlega rakin í hinum áfrýjaða dómi. Þar er og rakinn framburður ákærða, meðákærða og vitna fyrir héraðsdómi. Niðurstaða 10 Samkvæmt ákæru héraðssaksóknara 21. desember 2017 er ákærða gefið að sök stórfellt fíkniefnalagabrot með því að hafa í félagi við meðákærða staðið að innflutningi á samtals 11.550 millilítrum af vökva, sem innihélt amfetamínbasa sem hafði 23% styrkleika, ætluðum til söludreifingar hér á landi í ágóðaskyni. Fíkniefnin hafi verið falin í 23 stykkjum af 0,5 lítra plastflöskum í eldsneytistanki bifreiðarinnar sem ákærði hafi ekið frá Varsjá í Póllandi til Þýskalands og þaðan til Hirtshals í Danmörku og að því loknu hafi hann siglt með farþegaferjunni Norrænu, með viðkomu í Þórshöfn í Færeyjum, og komið í land á Seyðisfirði þriðjudaginn 3. október 2017. 11 Í hérað sdómi var ákærði sýknaður af kröfum ákæruvaldsins en meðákærði sakfelldur. Í forsendum héraðsdóms fyrir sakfellingu meðákærða er framburður hans metinn ótrúverðugur um margt, meðal annars um erindi þeirra félaga hingað til lands til að sækja peninga sem h ann hafi ekkert meira vitað um. Í forsendum héraðsdóms fyrir sýknu ákærða er miðað við að meðákærði í héraði hafi fengið ákærða til ferðarinnar frá Póllandi hingað til lands sem bílstjóra. Ekkert liggi á hinn bóginn fyrir um að sá síðarnefndi hafi haft nok kur samskipti við aðra í Póllandi en meðákærða fyrir ferðina. Ákærði hafi ekki vitað hvert var raunverulegt erindi meðákærða til landsins og enga vitneskju haft um þann aðila sem fékk meðákærða til fararinnar. Engar upplýsingar liggi fyrir um símtöl eða SM S - skilaboð sem tengi ákærða við málið eins og raunin var með meðákærða í héraði. Enginn vitnisburður eða önnur gögn tengi ákærða þannig við málið að unnt sé að draga af þeim þá ályktun að hann hafi vitað eða ekki getað dulist að fíkniefni voru falin í elds neytistanki bifreiðarinnar. Að þessu virtu var í héraðsdómi talið ósannað, gegn neitun ákærða, að hann hafi vitað af fíkniefnunum sem flutt voru til landsins falin í eldsneytistankinum. 4 12 Málsvörn ákærða er á því reist að hann hafi ekki vitað af fíkniefnunu m í eldsneytistanki bifreiðarinnar og að hann hafi ekki orðið var við neitt óeðlilegt í aðdraganda ferðarinnar eða meðan á henni stóð. Í framburði hans fyrir héraðsdómi kemur fram að hann og meðákærði hafi hist við útför móður ákærða. Þeir hefðu þá ekki hi st lengi þótt þeir hefðu átt talsverð samskipti áður fyrr. Meðákærði hefði við það tækifæri greint sér frá viðskiptaferð til Íslands sem hann hefði á prjónunum og þeir ákveðið að vera í sambandi síðar vegna hennar. Þremur vikum síðar hafi þeir félagar hist á kaffihúsi og meðákærði þá beðið ákærða að koma með sér sem ökumaður hingað til lands, en meðákærði hefði misst ökuréttindi sín. Hann þyrfti að reka erindi hér á landi en hafi ekki skýrt þau nánar. Þá hefðu þeir rætt þann möguleika að nota ferðina til að kanna hvort þeim kynni að bjóðast atvinna hér á landi. Þá hefði ákærði átt að fá 5.000 zloty fyrir ferðina. Ákærði kvaðst ekki hafa getað svarað beiðni meðákærða strax vegna vinnu sinnar í Póllandi, auk þess sem hann hefði þurft að ræða þetta við son sinn og ganga úr skugga um að hann gæti annast systur sína meðan á ferð ákærða stæði. Meðákærði hefði hringt í sig um viku síðar og spurt um erindið og ákærði þá sagt að hann væri laus á þeim tíma sem áætlaður var í ferðina, en hann þyrfti að vera kominn aftur til Póllands á tilteknum tíma vegna vinnu sinnar þar. Upphaflega hafi verið rætt um að þeir færu aftur til Póllands sömu leið með bílinn. Ákærði hefði síðan komist að því að það gengi ekki vegna vinnu sinnar í Póllandi og þá reiknað með því að taka flug t il Póllands en ekki hefði verið hugsað fyrir þessu fyrirfram. Ákærði hefði fallist á að taka að sér aksturinn, enda hafi hann verið illa staddur fjárhagslega. Meðákærði hafi verið þögull um tilgang ferðarinnar og ákærði ekki spurt frekar út í hann. Hann he fði treyst meðákærða sem gömlum vini og álitið að hann myndi ekki taka áhættu eða gera neitt ólöglegt. Ákærði kvaðst ekki hafa kynnt sér atvinnumál hér á landi, enda aldrei komið hingað áður, en treyst því að meðákærði þekkti til að þessu leyti þar sem han n hafði komið til landsins áður. Ákærði kvaðst aldrei hafa dælt eldsneyti á bílinn á leiðinni frá Póllandi til Danmerkur. Við skýrslutöku hjá lögreglu kvað ákærði meðákærða alltaf hafa tekið bensín á bílinn er bensíntankurinn var hálfur. Í framburði ákærða fyrir héraðsdómi kvaðst hann ekki hafa sagt það heldur hefðu þeir tekið bensín eftir þörfum, en honum hefði ekki virst neitt óeðlilegt við það þar sem þeir óku ókunnuga leið að næturlagi og ekki hefði verið gott að verða bensínlaus. Hann kvaðst ekki hafa heyrt nein grunsamleg hljóð í bílnum á leiðinni hingað til lands, en heyrn hans væri skert. 13 Ákæruvaldið styður kröfu sína um sakfellingu þeim rökum að framburður ákærða og meðákærða um þátt þess fyrrnefnda í ferðinni sé í senn óstöðugur og ótrúverðugur. 14 V ið mat á því hvort lögfull sönnun sé fram komin um þá háttsemi sem ákærða er gefin að sök í ákæru er til þess að líta að sannað er með játningu ákærða að hann ók bifreiðinni um 1350 km leið frá Varsjá í Póllandi til Þýskalands og þaðan til Hirtshals í Danm örku. Þar tók hann sér, ásamt meðákærða, far með farþegaferjunni Norrænu með bílinn innanborðs, með viðkomu í Þórshöfn í Færeyjum, til Seyðisfjarðar. Þá er 5 sannað að þegar ákærði kom með bifreiðina hingað til lands, þriðjudaginn 3. október 2017, var í elds neytistanki hennar falið umtalsvert magn fíkniefna. 15 Málsvörn ákærða lýtur að því að honum hafi verið alls ókunnugt um fíkniefnin sem falin voru í eldsneytistanki bifreiðarinnar og ásetningur hans hafi þannig ekki staðið til þess að flytja ólögleg fíkniefni til landsins. Við þessar aðstæður ræðst niðurstaða málsins af mati á hvort ákærði hafi getað dulist að tilgangur ferðarinnar hafi verið sá að flytja ólögleg fíkniefni til landsins. Við það mat skiptir máli hversu trúverðugar skýringar ákærða eru á tilgang i ferðar sinnar hingað til lands og hversu trúverðugt sé að hann hafi ekkert vitað af fíkniefnunum. Dómurinn metur hvert sönnunargildi þær staðhæfingar hafa sem ekki varða beinlínis það atriði sem sanna skal en sem ályktanir má draga af um það atriði, sbr. 2. mgr. 109. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. 16 Ákærði ber því við að hann hafi ekki séð ástæðu til að inna meðákærða eftir nákvæmum skýringum á tilgangi ferðarinnar, en í upphafi samskipta þeirra hafi meðákærði í fyrstu talað um viðskiptaferð. Í f ramburði ákærða sjálfs í þriðju . Enn kemur fram við þessa skýrslutöku að ákærði segist hafa sagt við meðákærða að ef um væri að ræða eitthvað sem þeir gætu lent í vandræðum út af eða fengið dóm fyrir kæmi ekki til greina að fara þessa ferð. Gefur þess framburður skýra vísbendingu um að ákærða hafi rennt í grun um að eitthvað ólöglegt væri í bígerð, enda fíkniefni þar sérstaklega nefnd. Hann hafi þó ákveðið að treysta vini sínum sem hefði fullvissað sig um að ekkert slíkt stæði til. 17 Gögn málsins gefa einnig tilefni til að ætla að ákærði hafi í raun vitað um fíkniefnin sem falin voru í bifreiðinni. Þannig er ósennilegt að ákærða hafi á þeirri löngu leið sem ekin var getað dulist þau hljóð, sem samkvæmt framburði lögreglumannsins nr. E bárust greinilega frá eldsneytistanki bifreiðarinnar þe gar henni var ekið eftir komu til landsins. Hljóðin báru með sér að eitthvað væri falið í tankinum. Fær tiltölulega væg heyrnarskerðing sem ákærði þjáist af samkvæmt framlögðum læknisvottorðum ekki breytt því, en ákærði er lærður bifvélavirki og bifreiðars tjóri að atvinnu. Enn er þess að geta að samkvæmt framburðum þurfti nokkuð oft á leiðinni að fylla á eldsneytistankinn. Samkvæmt framburði meðákærða og ákærða hjá lögreglu önnuðust hann og ákærði það til skiptis, en fyrir dómi að meðákærði hafi annast það einn. 18 Þá er þess að gæta að framburður ákærða tók talsverðum breytingum um hvenær og hvernig hann hygðist ferðast aftur til Póllands, auk þess sem misræmis gætir í framburðum ákærða og meðákærða um þetta atriði. Þá tók framburður ákærða um greiðslu fyrir f erðina breytingum. Í fyrstu neitaði hann því að hafa átt að fá greiðslu fyrir en viðurkenndi síðar að hann hefði tekið að sér aksturinn gegn greiðslu. Þykir þannig sannað að hann hafi átt að fá greitt fyrir þátt sinn í ferðinni. 6 19 Samkvæmt framangreindu er f ramburður ákærða um ýmis atriði á reiki. Verður í ljósi allra atvika að telja framburð hans um að honum hafi verið alls ókunnugt um raunverulegan tilgang fararinnar og ekkert vitað um hið mikla magn fíkniefna í eldsneytistanki bifreiðarinnar ótrúverðugan. Eins og rakið er að framan verður að telja að honum hafi ekki getað dulist að fíkniefni væru falin í bifreiðinni og að hann hafi þrátt fyrir þá vitneskju ákveðið að taka að sér akstur hennar til landsins og þar með innflutninginn á fíkniefnunum sem í henni voru falin. Með vísan til þess sem að framan greinir og á grundvelli heildstæðs mats á framburði ákærða og með vísan til þeirra atvika málsins sem sönnuð eru, svo og ótrúverðugra og misvísandi skýringa meðákærða og ákærða á tilgangi ferðar þeirra til land sins, er hafið yfir vafa að ákærði hafi staðið að þeim innflutningi fíkniefna sem honum er gefin að sök í ákæru. Verður ákærði því sakfelldur fyrir þá háttsemi sem lýst er í ákæru og þar er réttilega heimfærð til refsiákvæða. 20 Við mat á hæfilegri refsingu e r tekið tillit til þess að gögn málsins bera ekki um ríkan þátt ákærða í undirbúningi ferðarinnar til landsins, útvegun efna þeirra sem um ræðir eða samskipti við aðra sem áttu þátt í undirbúningi ferðarinnar og skipulagi í Póllandi. Verður þáttur hans í b rotinu því ekki metin til jafns við meðákærða í héraði. Enn þykir við ákvörðun refsingar mega taka tillit til þess dráttar sem orðið hefur á rekstri málsins á áfrýjunarstigi en liðin eru um fjögur ár frá uppkvaðningu héraðsdóms. Ákærði hefur samkvæmt sakav ottorði ekki áður gerst sekur um refsiverða háttsemi. Með hliðsjón af þessu og því magni fíkniefna sem um ræðir þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í fjögur ár. Til frádráttar refsingunni kemur gæsluvarðhald sem ákærði sætti. 21 Ákvæði héraðsdóms um upptöku eru staðfest. 22 Áfrýjunarkostnaður vegna fyrri meðferðar málsins fyrir Landsrétti verður felldur á ríkissjóð þar með talin málsvarnarlaun verjanda ákærða Bjarna G. Björgvinssonar lögmanns, 1.400.000 krónur. Hefur við ákvörðun má lsvarnarlaun verið tekið tillit til virðisaukaskatts. 23 Eftir þessum úrslitum og með vísan til 1. mgr. 235. gr., sbr. 4. mgr. 237. gr. laga nr. 88/2008, verður ákærði dæmdur til að greiða málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns við meðferð málsins í héraði og ú tlagðan kostnað hans eins og greinir í dómsorði. Jafnframt verður ákærði dæmdur sameiginlega með X , til að greiða útlagðan sakarkostnað ákæruvaldsins í héraði, 1.971.851 krónu. Þá verður ákærði dæmdur til að greiða allan áfrýjunarkostnað málsins, þar með t alin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns fyrir Landsrétti, sem ákveðin verða að meðtöldum virðisaukaskatti eins og í dómsorði greinir. Dómsorð: Ákærði, Jerzy Wlodzimierz Lubaszka, sæti fangelsi í fjögur ár. Til frádráttar refsingu ákærða kemur gæsluvarð hald sem hann sætti frá 4. október 2017 til 25. apríl 2018. 7 Ákvæði héraðsdóms um upptöku skulu vera óröskuð. Ákærði greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns við meðferð málsins í héraði, Stefáns Þórs Eyjólfssonar lögmanns, 7.578.260 krónur auk útlagðs k ostnaðar 586.687 krónur. Ákærði greiði sameiginlega með X 1.971.851 krónu í útlagðan sakarkostnað ákæruvaldsins í héraði. Áfrýjunarkostnaður vegna fyrri meðferðar málsins fyrir Landsrétti fellur á ríkissjóð þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákæ rða Bjarna G. Björgvinssonar lögmanns, 1.400.000 krónur. Ákærði greiði allan áfrýjunarkostnað málsins, 3.204.761 krónu, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns fyrir Landsrétti, Bjarna G. Björgvinssonar lögmanns, 2.838.825 krónur og útlagðan kos tnað hans 243.098 krónur. Dómur Héraðsdóms Reykjavíkur miðvikudaginn 25. apríl 2018 Málið er höfðað með ákæru héraðssaksóknara, dagsettri 21. desember 2017, á hendur: Fyrir stórfellt fíkniefnalagabrot, með því að hafa staðið saman að innflutningi á samtals 11.550 ml af vökva sem innihélt amfetamínbasa, sem hafði 23% styrkleika, ætlaðan til söludreifingar hér á landi í ágóðaskyni. Fíknie fnin fluttu ákærðu frá Póllandi til Íslands, í 23 stykkjum af 0,5 lítra plastflöskum sem faldar voru í og ákærði Jerzy Wlodzimierz ók frá Varsjá í Pólland i til Þýskalands, þaðan til Hirtshals í Danmörku og þaðan með farþegaferjunni Norrænu, með viðkomu í Þórshöfn í Færeyjum, til Seyðisfjarðar þriðjudaginn 3. október 2017, en fíkniefnin fundu tollverðir við leit í eldsneytistanki bifreiðarinnar við tollskoðu n á Seyðisfirði. Telst framangreint varða við 173. gr. a. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Þess er krafist að ákærðu verði dæmdir til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar. Þá er gerð krafa um upptöku á ofangreindum fíkniefnum, með vísan til 6. mg r. 5. gr. laga um ávana - og fíkniefni nr. 65/1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar um ávana - og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233/2001, sbr. frama ngreind fíkniefni til landsins og lögreglan lagði hald á verði gerð upptæk samkvæmt 1. tl. 1. mgr. 69. Verjandi ákærða X krefst aðallega sýknu en til vara vægustu refsingar sem lög leyfa og að gæsluvarðhaldsvist ákærða komi til frádráttar refsivist. Upptökukröfu er hafnað. Málsvarnarlauna er krafist úr ríkissjóði að mati dómsins. 8 Verjandi ákærða Jerzy Wlodzimierz Lubaszka krefst aðallega sýknu en til vara vægustu refsingar sem lög leyfa og að gæsluvarðhald ákærða komi til frádráttar refsivist. Málsvarnarlauna og útlagðs kostnaðar er krafist úr ríkissjóði samkvæmt reikningi. Samkvæmt frumskýrslu lögreglunnar voru ákærðu handteknir við komu ferjunnar Norrænu til Seyðisfjarðar 3. október 2017 efti r að fíkniefnin sem í ákæru greinir fundust við leit tollvarða í bifreiðinni sem í ákæru greinir. Ákærðu voru báðir úrskurðaðir í gæsluvarðhald 4. október 2017 sem þeir hafa sætt síðan. Ákærðu neituðu báðir sök við skýrslutökur hjá lögreglu. Nú verður rakinn framburður ákærðu og vitnisburður fyrir dómi Ákærði X neitar sök. Hann kvað lýsinguna í ákærunni um ferðalagið hingað til lands rétta, fyrir utan það að hann kvaðst ekki hafa vitað af fíkniefnunum í bifreiðinni. Hann kvað þá meðákærða hafa þekkst lengi en þeir hefðu ekki verið í sambandi lengi, ákærði hefði hitt meðákærða við útför móður hans á síðasta ári. Ákærði kvað aðdraganda ferðarinnar hingað til lands vera þann að maður, sem hann kvað heita A, sem hann hitti í Póllandi, hefði beðið sig að fa ra hingað til lands í því skyni að sækja peninga og að fara með bíl hingað til lands. Ákærði kvaðst hafa ætlað að nota ferðina til að leita sér að vinnu hér á landi. Ákærði tók fram að hann vissi ekki hvort nafn mannsins væri rétt en hann hefði kynnst þess um manni á bar í Póllandi. Eftir að þeir A hefðu hist nokkrum sinnum hefði A beðið ákærða að fara til Íslands þeirra erinda að sækja hingað peninga. Ákærði kvaðst hvorki vita um fjárhæð né gjaldmiðil og í raun ekkert vita um peningana. Ákærði kvaðst hafa á tt að hitta einhvern í Reykjavík eftir að hringt yrði í hann eftir komuna til landsins og þeir síðan að mæla sér mót. Ákærði kvaðst ekkert hafa spurt frekar út í þetta, utan það að hafa spurt hvort allt væri löglegt við þetta. Hann hefði fengið þau svör að fjárhæðin sem hann ætti að flytja væri ekki svo há að hún stangaðist á við heimildir til að flytja fjármuni á milli landa. Spurður um það, fyrst svona hefði staðið á, hvort ekki hefði verið unnt að millifæra fjármunina milli landa kvaðst ákærði ekki hafa hugsað út í það en sér hefði fundist þetta gott tækifæri fyrir sig til að leita að vinnu hér á landi, sem hann hefði haft í hyggju, og að nota ferðina til að skrá sig hér á landi eins og krafist væri vegna atvinnuleitar. Ákærði hefði átt að flytja peningan a til Póllands með flugi en ekki haft upplýsingar um það hvað hann ætti að gera við bifreiðina. Spurður um það hvers vegna hann hefði ekki flogið hingað til lands í stað þess að ferðast á bílnum, eins og lýst er í ákærunni, kvaðst ákærði hafa farið að fyri rmælum A í Póllandi. Engin tímamörk hefðu verið varðandi það hvenær ætti að koma með peningana til Póllands. Ákærði lýsti því að hefði honum tekist að fá hér vinnu hefði hann farið með bílinn til Póllands með Norrænu en komið síðan aftur með flugi. Ákærði kvaðst hafa átt að fá 10.000 zloty fyrir ferðina en mánaðarlaun í Póllandi væru um 2 til 3 þúsund zloty. Hann kvað bifreiðina hafa verið skráða á sitt nafn og hann hefði því litið á hana sem tryggingu fyrir greiðslu fjárhæðarinnar sem honum hefði verið lof að. Við skoðun á farsíma ákærða fundust SMS - skilaboð sem liggja fyrir meðal gagna málsins. Ákærði kvaðst muna eftir sumum þeirra. Hann var spurður um skilaboð frá 28. september, deginum áður Spurður um þetta fyrir dómi kvað ákærði þetta myndlíkingu frá kunningja sínum og skýrði hann þetta þannig að þeim sem sendi skilaboðin fyndist alltaf að verið væri að fylgjast með sér og skýrði ákærði þetta nánar. Þ essi skilaboð væru ekki frá manninum sem fékk hann til fararinnar. Hinn 29. september fær ákærði þessi skilaboð fyrir dómi kvaðst ákærði ekki muna e ftir þessu. Hinn 30. september fær ákærði svofelld kvaðst ákærði ekki muna eftir þessu en hann hefði ekki fylgst með skilaboðunum. Hinn 30. september báru eitt skiptið og lekið hefði út fyrir og hann hefði greint kunningja sínum frá þessu í símtali. Þetta hefði verið tilefni fyrrgreindrar spurningar kunningj dóminum hvers vegna ákærði hefði verið spurður um þetta kvaðst hann hafa farið út að reykja og þá hringt í kunningja sinn og það hefði verið tilefni skilaboðanna, eftir því sem helst mátti ráða af framburði ákærða. 9 Ákærði kvað þetta s kilaboð frá sama aðilanum og sendi önnur skilaboð sem rakin hafa verið. Spurður um það hvort þetta liti ekki út eins og verið væri að fylgjast með ferðum hans hingað til lands kvað ákærði svo ekki hafa verið. Hann kvað SMS - skilaboðin ekki fjalla um flöskur nar sem faldar voru í bílnum, enda hefði hann ekki vitað af þeim. Ákærði kvað þá meðákærða hafa ekið í 10 til 12 klukkustundir að ferjunni, og tekið bensín á bílinn í Póllandi, Þýskalandi og Belgíu. Hann mundi ekki hversu oft það var gert. Hjá lögreglunni greindi hann svo frá að það hefðu verið fimm skipti. Fyrir dómi kv aðst hann ekki muna þetta. Við skýrslutöku af meðákærða Jerzy Wlodzimierz Lubaszka hjá lögreglunni greindi hann svo frá að ákærði hefði alltaf tekið bensín er bensíntankurinn var u.þ.b. hálfur. Fyrir dómi kvað ákærði þetta líklegt. Hann skýrði hvers vegna þetta var gert, en þær skýringar tengjast ekki flöskunum sem voru í bensíntanknum. Ákærði kvaðst hafa dælt bensíni á bílinn í öll skiptin, en það hefði verið vegna þess að bensínlokið var þeim megin á bílnum sem ákærði sat. Ákærði kvaðst ekki hafa heyrt ne in hljóð í bílnum á leiðinni hingað til lands. Við skýrslutöku hjá lögreglunni greindi ákærði svo frá að hann hefði spurt ytra hvort eitthvað væri í bifreiðinni. Spurður um það fyrir dómi hvort hann hefði grunað að eitthvað væri í bifreiðinni kvað hann sv o ekki hafa verið. Hann hefði einnig leitað í bifreiðinni en ekkert fundið. Spurður um ástæðu þessa kvaðst hann hafa gert þetta til að ganga úr skugga um að sér hefði verið greint rétt frá um þetta. Fartölva, myndavél og málningartrönur voru í bifreiðinni og kvaðst ákærði hafa átt munina, en hjá lögreglunni kvað hann munina hafa verið setta í bílinn fyrir brottför hingað til lands fyrir ákærða, sem hefði haft hug á því að taka myndir. Ákærði kvaðst hafa leitað til meðákærða og spurt hvort hann væri til í að koma með sér hingað til lands og að allur kostnaður af ferðinni yrði greiddur fyrir hann. Ástæða bónarinnar hefði verið sú að ákærði væri án ökuréttinda og hefði því fengið meðákærða með sér sem ökumann. Meðákærði hefði ekki fallist á þetta í fyrstu og ætlað að hugsa málið, en gert það að lokum. Ákærði kvaðst hafa sagt meðákærða að hann þyrfti að reka erindi hér á landi en ekki sagt honum hvert það væri. Hann hefði sagt meðákærða að þeir gætu leitað sér að vinnu í leiðinni. Ákærði Jerzy Wlodzimierz Lub aszka neitar sök. Hann kvað neitun sína byggjast á því að hann hefði ekki vitað af fíkniefnunum í bensíntanki bifreiðarinnar. Hann kvað aðdraganda ferðarinnar þann að þeir meðákærðu hefðu hist við útför móður ákærða, en þeir hefðu þá ekki hist lengi þótt þ eir hefðu haft samskipti. Þar hafi meðákærði greint sér frá viðskiptaferð og þeir ákveðið að vera í sambandi síðar. Þetta hefði orðið til þess að þeir hittust á kaffihúsi um þremur vikum síðar. Meðákærði hefði þá beðið ákærða að koma með sér sem ökumaður h ingað til lands, þar sem meðákærði hefði misst ökuréttindi sín, en hann þyrfti að reka erindi hér á landi. Auk þessa hefðu þeir rætt möguleikana á því að nota ferðina til að athuga með vinnu hér á landi, en meðákærði hafði komið hingað til lands áður og vi ssi hvernig þau mál gengju fyrir sig. Þá hefði ákærði átt að fá 5.000 zloty greiðslu fyrir ferðina. Ákærði kvaðst ekki hafa getað svarað meðákærða strax um erindið vegna vinnu sinnar í Póllandi, auk þess sem hann hefði þurft að ræða þetta við son sinn og g anga úr skugga um það að hann gæti á sama tíma annast systur sína. Meðákærði hefði hringt í sig um viku síðar og spurt um erindið og ákærði þá sagt að hann væri laus á þeim tíma sem í ákæru greinir, en hann þyrfti að vera kominn aftur til Póllands á tiltek num tíma vegna vinnu. Upphaflega var rætt um að ákærðu færu aftur til Póllands sömu leið með bílinn. Hann hefði síðan komist að því að það gengi ekki vegna vinnu sinnar í Póllandi og þá reiknað með því að taka flug til Póllands en ekki hefði verið hugsað f yrir þessu fyrirfram. Ákærði hefði fallist á erindið enda illa staddur fjárhagslega og átt að fá aukapening, 5.000 zloty, fyrir að fara sem bílstjóri meðákærða. Meðákærði hefði ekki sagt neitt frekar um það hvert erindið var til Íslands og ákærði ekki spur t frekar út í það. Hann hefði treyst meðákærða sem gömlum vini og að hann myndi ekki taka áhættu eða gera eitthvað ólöglegt. Ákærði kvaðst ekki hafa kynnt sér neitt um störf hér á landi enda aldrei komið hingað áður og treyst meðákærða, sem áður hafði komi ð til landsins, og að hann þekkti til að þessu leyti. Ákærði kvaðst aldrei hafa dælt eldsneyti á bílinn á leiðinni hingað. Við skýrslutöku hjá lögreglu kvað ákærði meðákærða alltaf hafa tekið bensín á bílinn er bensíntankurinn var hálfur. Hann kvaðst ekki hafa sagt það heldur hefðu þeir tekið bensín eftir þörfum, en honum hefði ekki virst neitt óeðlilegt við það þar sem þeir óku ókunnuga leið að næturlagi og ekki hefði 10 verið gott að verða bensínlaus. Hann kvaðst ekki hafa heyrt nein grunsamleg hljóð í bílnu m á leiðinni hingað til lands, en heyrn hans væri skert. Ákærði Jerzy Wlodzimierz Lubaszka neitaði því í upphafi, við skýrslutöku hjá lögreglu, að hafa átt að fá greiðslu vegna ferðarinnar. Spurður um ástæðu þess fyrir dómi kvaðst ákærði hafa verið þreytt ur og undir miklu álagi þar sem hann hefði haft áhyggjur af dóttur sinni. Ákærði leiðrétti upphaflegan framburð sinn hjá lögreglu um þetta við síðari skýrslutöku. Ákærði var spurður hvort honum hefði fundist eitthvað ólöglegt við það sem hann gerði fyrir m eðákærða. Kvað hann svo ekki hafa verið en fundist hann svikinn eftir á. Við skýrslutöku hjá lögreglu greindi ákærði frá því að meðákærði hefði lofað sér að ferðin tengdist engu ólöglegu og engum fíkniefnum. Fyrir dómi staðfesti ákærði þetta og að meðákærð i hefði lofað því að setja hvorugan ákærðu í áhættu. Ákærði kvaðst ekki hafa vitað að aðrir en meðákærði hefðu komið að skipulagningu ferðarinnar og hann kvaðst ekki þekkja manninn sem meðákærði nafngreindi sem aðilann sem fékk hann til ferðarinnar. Hann kvaðst hafa séð bílinn fyrst um 50 mínútum fyrir brottför hingað til lands og meðákærði hefði greint sér frá því að hann ætti bílinn. Ákærði hefði ekki séð neitt ólöglegt við bílinn. Hann kvað meðákærða ekki hafa sýnt sér SMS - skilaboðin sem hann fékk í sím a sinn á leiðinni og rakin voru og hann viti ekki við hvern hann ræddi. Vitnið B lögreglumaður lýsti því að grunsemdir tollvarða hefðu orðið til þess að bifreiðin sem um ræðir var rannsökuð. Fram kom að saga mannanna hefði ekki verið talin trúverðug og það leitt til þess að lögreglan kom á vettvang, en áður hefðu kviknað grunsemdir um að einhverjir aðskotahlutir væru í bensíntanki bifreiðarinnar. Hann hefði aðstoðað tollverði við að opna bensíntankinn og þá hefðu plastflöskurnar blasað við og vísaði B í ljósmyndir sem sýndu þetta. Ákærðu voru handteknir og greinilegt hefði verið að öðrum þeirra var meira brugðið eftir að fíkniefnin fundust í bensíntankinum. Af vitnisburði vitnisins má ráða að ökumaðurinn hafi verið ákærði Jerzy Wlodzimierz Lubaszka. Vitn ið C tollvörður lýsti aðkomu sinni að málinu í upphafi. Hún hefði rætt við ákærðu eftir að bifreið þeirra var tekin til tollskoðunar. Hún kvað frásögn þeirra ekki hafa verið trúverðuga. Þeir hefðu sagst ætla að dvelja hér á landi í eina til tvær vikur og m .a. að athuga með vinnu. Hún kvaðst hafa talið farangur mannanna samrýmast illa frásögn þeirra miðað við það sem þeir sögðu að þeir hygðust gera. Var þá ákveðið að leita í bifreiðinni. Hún lýsti því að tungumálaerfiðleikar hefðu verið en pólskur farþegi me ð skipinu hefði aðstoðað við túlkun. Hún kvað annan mannanna aðallega hafa haft orð fyrir þeim og af lýsingunni að dæma var það ákærði X. Hún kvað málaratrönur og tréliti hafi verið innpakkaða í bifreiðinni og engin mynd hefði verið í myndavélinni sem þar fannst. Allt hafi þetta virkað ótrúverðugt. Vitnið D lögreglumaður lýsti aðkomu sinni að rannsókn málsins eftir að tollgæslan fann ætluð fíkniefni. Hann var viðstaddur er efnið var tekið úr bifreiðinni. Hann kvað E lögreglumann hafa ekið bifreiðinni frá S Vitnið kvaðst hafa tekið fyrstu skýrslur af ákærðu. Hann lýsti innpökkuðum málaratrönum og fleiru sem fannst í bifreiðinni. Hann kvað annan ákærðu hafa orðið hrædda ri eftir að fíkniefnin fundust í bifreiðinni. Vitnið E lögreglumaður kvaðst hafa ekið bifreiðinni sem um ræðir frá Seyðisfirði til Egilsstaða. Hann kvað ekki hafa farið á milli mála að eitthvað væri í bensíntanki bifreiðarinnar, en það hefði verið eins og sullaðist í tankinum og eitthvað slægist þar utan í. Hann kvað ekki fara á milli mála að þeir sem í bílnum voru hefðu átt að heyra þetta. Vitnið F lögreglumaður kom að rannsókn málsins eftir komu ákærðu til Reykjavíkur. Hann lýsti því sem fram kom við up phaf rannsóknar málsins á Seyðisfirði og að frásögn ákærðu hefði þótt ótrúverðug. Þeir hefðu ætlað að dvelja hér á landi í allt að tvær vikur og jafnvel ætlað að leita sér að byggingarvinnu. Frásögn ákærðu hefði breyst frá því sem þeir báru upphaflega þar til lögreglan ræddi við þá. F kvað ákærða X hafa átt bifreiðina og hann hefði verið með blað því til stuðnings, en hann minni að kona hafi verið skráð fyrir bílnum og ákærði hefði fengið bifreiðina til umráða degi fyrir brottför frá Póllandi. Þetta skjal l iggur ekki frammi meðal gagna málsins. Hann kvað lítinn farangur og fatnað hafa fylgt ákærðu miðað við að þeir væru í atvinnuleit, auk þess sem málningartrönurnar og trélitirnir hefðu verið í óopnuðum umbúðum. Þá hefði komið í ljós við skoðun á myndavél og fartölvu sem fundust í bifreiðinni að ekkert væri þar sem tengdist ákærðu. Vitnið kvaðst telja þessa muni hafa verið í bifreiðinni í til að svo liti út sem ákærðu væru 11 eins og ferðamenn að skoða landið. F kvað öll símanúmerin sem ákærði X hefði haft samba nd við á þessum tíma hafa verið óskráð frelsisnúmer og því ekki vitað hver sá var sem hafði númerin til umráða. Þá hefði ákærði X ýmist ekki viljað svara, ekki kannast við eða ekki geta útskýrt samskiptin. Þetta hefði litið út eins og einhver væri að fylgj ast með ferðalaginu, t.d. þegar nefnt var að hann ætti að muna eftir að dæla bensíni á bílinn og hvort komið hefði fram leki o.fl. sem vitnið nefndi. Fram hefði komið að viðmælandi X vissi að ákærðu væru tveir á ferð og nefndi hann í því sambandi að viðmæl andinn hefði sagt ákærða X að segja vini sínum að taka með sér farangurstösku. Ákærði Jerzy Wlodzimierz Lubaszka hefði verið peningalaus og ákærði X hefði verið sá sem hafði peninga meðferðis. Vitnið kvað ákærða Jerzy Wlodzimierz Lubaszka í fyrstu ekki ha fa kannast við að hafa átt að fá greitt fyrir ferðina en hann hefði breytt þeim framburði. Vitnið kvað ekkert hafa verið minnst á flöskurnar sem fundust í bifreiðinni eða amfetamín í SMS - samskiptunum sem rakin voru. Vitnið kvað fyrirspurn hafa verið senda til Póllands um nafnið sem ákærði X gaf upp og kvað manninn sem fékk hann til ferðarinnar, og um símanúmerin sem lýst var. Ekkert hefði komið út úr þeirri fyrirspurn, en fram hefði komið að nafnið sem ákærði X nefndi væri mjög algengt í Póllandi, auk þess sem ákærði hefði lýst því að hann væri ekki viss um að það væri rétt nafn mannsins. Bankareikningar ákærðu í Póllandi voru ekki rannsakaðir og ekki var gerð húsleit hjá þeim eða reynt að hafa uppi á vitnum, svo sem heimilisfólki, til að fá upplýsingar þar vegna ferðar ákærðu hingað til lands. Vitnið G lögreglumaður ritaði skýrslu eftir rannsókn á farsíma ákærða X. Hann lýsti stöku skilaboðum og hver þeirra vöktu athygli lögreglu vegna rannsóknar málsins, en þessi samskipti hefjist í upphafi ferðar frá Póll andi. Eldri samskipti voru af allt öðrum toga og lýsti hann því. Greinilegt hefði verið að sá aðili í Póllandi sem hefði notað óskráð símanúmer hefði fylgst með ferðalagi ákærðu, hvernig það gengi, hvort eitthvað læki og minnt á að taka eldsneyti og að haf a samband er komið væri úr ferjunni. Vitnið kvað hvorki hafa verið minnst á flöskur né amfetamín í SMS - samskiptunum sem rakin voru. G kvað enga notkun hafa verið á síma ákærða Jerzy Wlodzimierz Lubaszka frá því að ferðin hófst í Póllandi. G kvað það hafa k omið fram hjá ákærða X að maðurinn sem fékk hann til ferðarinnar hefði afhent sér myndavél og tölvu sem fundust í bifreiðinni. Vitnið H, starfsmaður tæknideildar lögreglunnar á höfuðborgarsvæðinu, lýsti því að send hefðu verið til rannsóknar sýni úr tvei mur flöskum af þeim 23 sem lagt var hald á. Fjöldinn sem sendur var til rannsóknar helgist af vinnureglu og venju. Pinnasýni hafi verið tekið úr öllum flöskunum og þau gefi svörun sem amfetamín. Fyrir liggja matsgerðir Rannsóknarstofu í lyfja - og eiturefn afræði á þeim sýnum sem send voru til rannsóknar. Sýnin reyndust innihalda ýmist 23% eða 24% amfetamínbasa miðað við þunga. Vitnið I verkefnastjóri staðfesti og skýrði niðurstöðurnar og kvað hann styrkinn frekar lágan miðað við vökvasýni. Þá reiknaði hann út að miðað við 5,8% styrkleika mætti framleiða 42 kg af amfetamínsúlfati úr efnunum sem lagt var hald á. Niðurstaða Ákærðu neita báðir sök. Þeim er gefið að sök að hafa staðið saman að því að flytja hingað til lands 11.500 ml af vökva sem innihélt amfet amínbasa, sem hafði 23% styrkleika, ætlaðan til söludreifingar hér á landi í ágóðaskyni. Sannað og óumdeilt er, m.a. með framburði beggja ákærðu og öðrum gögnum málsins, að ferðalagi þeirra hingað til lands er rétt lýst í ákærunni. Eins og rakið var fékk ákærði X ákærða Jerzy Wlodzimierz til ferðarinnar sem bílstjóra. Ekkert liggur fyrir um það að sá síðarnefndi hafi haft nokkur samskipti við aðra í Póllandi en ákærða X fyrir ferðina. Ákærði Jerzy Wlodzimierz vissi ekki hvert raunverulegt erindi X var hin gað til lands og vissi ekkert um þann sem ákærði X kvað hafa fengið sig til fararinnar. Þá eru hvorki til staðar símtöl né SMS - skilaboð sem tengja ákærða Jerzy Wlodzimierz við málið þannig að bendi til sektar hans eins og raunin er með ákærða X og síðar ve rður rakið. Enginn vitnisburður eða önnur gögn tengja ákærða Jerzy Wlodzimierz þannig við málið að unnt sé að draga af þeim þá ályktun að hann hafi vitað eða mátt vita af fíkniefnunum sem falin voru í eldsneytistanki bifreiðarinnar. Að öllu þessu og öðrum gögnum málsins virtum er ósannað, gegn neitun ákærða, að ákærði Jerzy Wlodzimierz hafi vitað eða mátt vita af fíkniefnunum sem flutt voru 12 til landsins falin í eldsneytistanki bifreiðarinnar. Ber samkvæmt þessu að sýkna ákærða Jerzy Wlodzimierz Lubaszka. Fr amburður ákærða X er ótrúverðugur um margt, m.a. um erindið hingað til lands að sækja peninga sem hann vissi ekkert meira um eins og rakið var. Þetta hafi hann gert fyrir ókunnugan mann sem afhenti honum bifreið til verksins og gegn loforði um að fá 10.000 zloty fyrir. Þá liggur fyrir að ákærði var sá sem ávallt dældi eldsneyti á bílinn, sem að mati dómsins bendir til þess að það hafi verið vegna vitneskju hans um það sem falið var í eldsneytistanki bifreiðarinnar. Þá verður ekki annað ráðið af SMS - sendingu num sem raktar voru og af öllum SMS - sendingunum sem fyrir liggja meðal gagna málsins en að ljóst sé að ákærði var á ferðalagi sínu hingað til lands og eftir komuna hingað í sambandi við aðila sem fylgdust með ferð hans hingað og að báðir eða allir vissu um það sem falið var í eldsneytistanki bifreiðarinnar. Skýringar ákærða fyrir dómi á innihaldi þessara samskipta, að svo miklu leyti sem hann svaraði, eru ótrúverðugar og verður ekki á þeim byggt. Það er mat dómsins að sannað sé með SMS - sendingunum og með st uðningi af því sem nú hefur verið rakið og bendir til sektar ákærða, gegn neitun hans, að hann hafi vitað af fíkniefnunum sem falin voru í eldsneytistanki bifreiðarinnar og hefur hann því gerst sekur um háttsemina sem í ákæru greinir. Þá er sannað af efnis magninu einu að efnið var ætlað til söludreifingar hér á landi í ágóðaskyni. Í ákærunni er því hvorki lýst að breyta hafi átt amfetamínbasanum sem fluttur var til landsins í amfetamínsúlfat né hversu mikið hefði verið unnt að framleiða af því fíkniefni mið að við tiltekinn styrk. Verður því ekki fjallað frekar um þetta enda verður ákærði ekki dæmdur fyrir aðra háttsemi en þá sem í ákæru greinir, sbr. 1. mgr. 180. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Ákærði hefur samkvæmt sakavottorði ekki áður gerst bro tlegur við lög. Að þessu virtu og efnismagninu sem um ræðir þykir refsing ákærða X hæfilega ákvörðuð fangelsi í 6 ár og 6 mánuði. Með vísan til 76. gr. almennra hegningarlaga skal draga frá refsingunni óslitið gæsluvarðhald ákærða frá 4. október 2017 til d agsins í dag að telja. Með vísan til 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974 eru dæmd upptæk fíkniefnin svo sem krafist er og greinir í dómsorði. 1.mgr. 69. gr. a almennra hegningarlaga er bifreiðin dæmd upptæk til ríkissjóðs. Ákærði X greiði 1.971.851 krónu vegna útlagðs sakarkostnaðar ákæruvaldsins. 7.578.260 króna málsvarnarlaun Stefáns Þórs Eyjólfssonar lögmanns, skipaðs verjanda ákærða Jerzy Wlodzimierz, grei ðist úr ríkissjóði. Þá greiði ríkissjóður verjandanum 586.687 krónur vegna útlagðs kostnaðar. Ákærði X greiði 4.216.000 króna málsvarnarlaun Brynjólfs Eyvindssonar lögmanns. Tekið hefur verið tillit til virðisaukaskatts við ákvörðun þóknunar verjenda. Anna Barbara Andradóttir aðstoðarsaksóknari flutti málið fyrir ákæruvaldið. Guðjón St. Marteinsson héraðsdómari kveður upp dóminn. Dómsorð: Ákærði, Jerzy Wlodzimierz Lubaszka, er sýknaður af kröfum ákæruvaldsins. Ákærði, X, sæti fangelsi í 6 ár og 6 mánuði. Frá refsingunni skal draga óslitið gæsluvarðhald ákærða frá 4. október 2017 til dagsins í dag að telja. Upptækir eru dæmdir 11.500 ml af vökva sem innihélt amfetamínbasa. Ákærði X greiði 1.971.851 krónu vegna útlagð s sakarkostnaðar ákæruvaldsins. 7.578.260 króna málsvarnarlaun Stefáns Þórs Eyjólfssonar lögmanns, skipaðs verjanda ákærða Jerzy Wlodzimierz greiðist úr ríkissjóði. Þá greiði ríkissjóður verjandanum 586.687 krónur vegna útlagðs kostnaðar. Ákærði X greiði 4 .216.000 króna málsvarnarlaun Brynjólfs Eyvindssonar lögmanns.