LANDSRÉTTUR Dómur föstudaginn 26. júní 2020. Mál nr. 358/2019 : Ákæruvaldið (Stefanía G. Sæmundsdóttir saksóknari ) gegn X (Bjarni Hauksson lögmaður) Lykilorð Fjársvik. Ákæra. Lögreglurannsókn. Sönnun. Frávísunarkröfu hafnað. Sýkna. Útdráttur X var ákærð fyrir fjársvik með því að hafa með blekkingum fengið þjónustufulltrúa í viðskiptabanka til að millifæra símleiðis 150.000 krónur af reikningi í eigu annars aðila inn á hennar eigin bankareikning án heimildar. Í dómi Landsréttar var litið til þess að lögregla hefði ekki rannsakað hvort X hafi skort heimild til úttekta af bankareikningnum, eins og henni hefði verið rétt að gera samkvæmt 1. mgr. 54. gr. laga nr. 88/2008, og hefði ákæruvaldinu því ekki lánast sönnun um að X hefði skort slíka heimild þega r millifærslan átti sér stað. Með hliðsjón af framangreindu var niðurstaða héraðsdóms um sýknu X staðfest. Dómur Landsréttar Mál þetta dæma landsréttardómararnir Ásmundur Helgason og Oddný Mjöll Arnardóttir og Ása Ólafsdóttir , settur landsréttardóm ari. Málsmeðferð og dómkröfur aðila 1 Ríkissaksóknari skaut málinu til Landsréttar 2. maí 2019. Áfrýjað er dómi Héraðsdóms Vesturlands 5. apríl 2019 í málinu nr. S - [...] /2017 . 2 Ákæruvaldið krefst þess að ákærða verði sakfelld fyrir þá háttsemi, sem henni er gefin að sök í ákærulið II í ákæru 27. desember 2017, og að refsing hennar verði þyngd. 3 Ákærða krefst þess aðallega að ákærulið II í ákæru 27. desember 2017 verði vísað frá h éraðsdómi en til vara að hinn áfrýjaði dómur verði staðfestur. Að því frágengnu krefst ákærða vægustu refsingar sem lög leyfi. 4 Við aðalmeðferð málsins fyrir Landsrétti gaf A viðbótarskýrslu en við upphaf hennar var skýrsla sem hún gaf fyrir héraðsdómi spil uð í hljóði og mynd. Þá var spiluð upptaka í hljóði og mynd af framburði ákærðu fyrir héraðsdómi. 2 Niðurstaða 5 Með hinum áfrýjaða dómi var ákærða sakfelld fyrir ölvunarakstur á Vesturlandsvegi í Borgarnesi 19. ágúst 2017 samkvæmt ákærulið I í ákæru 27. desember 2017. Þar var ákærða enn fremur sakfelld fyrir ölvunarakstur á bifreiðastæði við Faxafen í Reykjavík 17. september 2016. Ákærða var hins vegar sýknuð af ákærulið II í ákæru 27. desember 2017. Þar er ákærða borin sökum um fjársvik með því að hafa þriðjudaginn 2. maí 2017 með blekkingum fengið þjónustufulltrúa í Íslandsbanka til þess að millifæra 150.000 krónur af tilgreindum bankareikningi [...] ákærðu, A , hjá fékk starfsmann Íslandsbanka símleiðis til þess að millifæra heimildarlaust fjárhæðina með því að gefa upp leyninúmer bankar eiknings A 6 Ákæruvaldið hefur áfrýjað héraðsdómi í því skyni að hnekkja framangreindri niðurstöðu um sýknu af ákærulið II í ákæru 27. desember 2017. Telur ákæruvaldið að færðar hafi verið fram fullnægjandi sönnur um sekt ákærðu samkvæmt ákæruliðnum. Því m ótmælir ákærða og telur einnig að vísa beri umræddum ákærulið frá dómi sökum þess að verknaðarlýsing í ákæru sé óskýr og að rannsókn málsins hafi verið ábótavant. Ákærða unir aftur á móti niðurstöðu héraðsdóms um þau tvö ölvunarakstursbrot sem hún var sakf elld fyrir í hinum áfrýjaða dómi, þar á meðal um refsingu. Ákæruvaldið fellir sig jafnframt við refsiákvörðun fyrir ölvunarakstursbrotin. Niðurstaða héraðsdóms að því leyti er því ekki til endurskoðunar fyrir Landsrétti. 7 Samkvæmt c - lið 1. mgr. 152. gr. lag a nr. 88/2008 um meðferð sakamála skal í ákæru greina svo glöggt sem verða má hver sú háttsemi er sem ákært er út af, hvar og hvenær brotið er talið framið, heiti þess að lögum og aðra skilgreiningu og loks heimfærslu þess til laga. Í dómaframkvæmd hafa þe ssi skilyrði verið skýrð á þann veg að verknaðarlýsing í ákæru verði að vera það greinargóð og skýr að sakborningur geti ráðið af henni hvaða háttsemi hann er sakaður um og hvaða ákvæði refsilaga hann er talinn hafa gerst brotlegur við. Ekki má því ríkja s lík óvissa um sakargiftir samkvæmt ákæru að torvelt verði talið fyrir sakborning að taka afstöðu til þeirra og halda uppi vörnum. 8 Í ákærulið II í ákæru 27. desember 2017 er lýst tiltekinni háttsemi ákærðu sem þar er talin fela í sér blekkingu sem varði han a refsingu samkvæmt 248. gr. almennra hegningarlaga. Verður ákæran ekki skilin á annan veg en að þar sé ákærða talin hafa blekkt umræddan þjónustufulltrúa um að viðmælandi hans í símanum hefði heimild til þess að taka fjármuni út af reikningi A og þannig h agnýtt sér ranga eða óljósa hugmynd hans um það atriði. Ekki er á það fallist að lýsing á ætlaðri háttsemi ákærðu í ákæru og heimfærslu hennar til laga sé svo ábótavant samkvæmt c - lið 1. mgr. 152. gr. laga nr. 88/2008 að efni sé til þess að vísa ákæruliðnu m frá dómi. 9 Samkvæmt 53. gr. laga nr. 88/2008 er það markmið rannsóknar lögreglu að afla allra nauðsynlegra gagna til þess að ákæranda sé fært að ákveða að henni lokinni hvort sækja skuli mann til sakar svo og að afla gagna til undirbúnings meðferðar máls fyrir 3 dómi. Þeir sem rannsaka sakamál skulu vinna að því að hið sanna og rétta komi í ljós og gæta jafnt að þeim atriðum sem horfa til sýknu og sektar. Nánar er í 54. gr. laganna fjallað um öflun gagna við sakamálarannsókn og að hverju rannsóknin eigi að b einast. Þegar lögregla telur að rannsókn sé lokið og að gögn séu komin fram sem geti leitt til saksóknar sendir hún ákæranda rannsóknargögn málsins eins og segir í 1. mgr. 57. gr. laga nr. 88/2008. Gengur ákærandi þá úr skugga um að rannsókn sé lokið og at hugar hvort sækja skuli sakborning til sakar eða ekki, sbr. 145. gr. laganna. Eins og fram kemur í 2. mgr. 57. gr. laganna getur ákærandi mælt fyrir um frekari rannsóknaraðgerðir af hálfu lögreglu ef hann telur þörf á því. 10 Við rannsókn lögreglu í málinu va r aflað framburðar ákærðu og A , auk viðskiptakvittunar um millifærslu 2. maí 2017 sem sýndi að 150.000 krónur voru þá teknar af reikningi A og lagðar inn á reikning ákærðu að frádregnum kostnaði að fjárhæð 125 krónur. Enn fremur var aflað hljóðupptöku af s ímtali því sem var tilefni millifærslunnar og nokkur grein er gerð fyrir í héraðsdómi. Leggja verður til grundvallar að ákæruvaldið hafi metið það svo að það hafi haft nægar upplýsingar um sakarefnið til að ákveða að sækja ákærðu til sakar á grundvelli 145 . gr. laga nr. 88/2008. Mat ákæruvalds að þessu leyti sætir ekki endurskoðun dómstóla, sbr. meðal annars dóma Hæstaréttar Íslands frá 14. mars 2011 í máli nr. 140/2011 og 26. október 2011 í máli nr. 578/2011. Skortur á upplýsingum og aðrir annmarkar á rann sókn á atriðum, sem upplýsa verður til að sakfelling komi til álita, geta aftur á móti leitt til þess að ákæruvaldið verði ekki talið hafa axlað þá sönnunarbyrði sem á því hvílir samkvæmt 108. gr. laga nr. 88/2008. Það leiðir til sýknu en ekki frávísunar m áls. Samkvæmt framansögðu verður frávísunarkröfu ákærðu hafnað. 11 Þegar ákærða gaf skýrslu fyrir héraðsdómi var upptaka af framangreindu símtali spiluð fyrir hana. Þar neitaði hún að vera sú sem hringdi í bankann en kvaðst þekkja þar rödd [...] sinnar, A . H ún kannaðist við að fjármunirnir hefðu verið lagðir inn á sinn reikning og kvaðst hún ekki hafa endurgreitt þá. Ákærða gat þó enga skýringu gefið á því að [...] hennar hefði lagt jafn háa fjárhæð inn á reikning hennar og raun ber vitni. 12 Ákæruvaldinu var me ð ákvörðun Landsréttar 13. mars síðastliðinn falið að leiða ákærðu fyrir Landsrétt í því skyni að hún gæfi viðbótarskýrslu við aðalmeðferð málsins, sbr. 2. mgr. 110. gr. og 113. gr. laga nr. 88/2008. Upplýst var við aðalmeðferðina að ákæruvaldið hefði fali ð verjanda ákærðu að boða hana til þinghaldsins. Hún kom ekki fyrir dóm og upplýsti verjandinn að það hygðist hún ekki gera. Kvaðst hann hafa tjáð henni að hún ætti val um það en tók fram að ekki væri um lögmæt forföll að ræða. Ákæruvaldið lýsti því yfir í þinghaldinu að það hefði ekki haft í hyggju að leggja viðbótarspurningar fyrir ákærðu. Þrátt fyrir skyldu ákærðu til að koma fyrir dóminn til skýrslugjafar, sbr. 1. mgr. 113. gr. laga nr. 88/2008, var í ljósi 3. mgr. sömu greinar látið við það sitja að sp ila upptöku af skýrslu hennar sem hún gaf fyrir héraðsdómi. 4 13 Í skýrslu A fyrir héraðsdómi greindi hún frá því að hún hefði tekið [...] sína, ákærðu, millifærsluna 2. maí 2017 og kærði han a til lögreglu. Hún hefði hins vegar ekki breytt pin - númeri sínu sem hún vissi að ákærða þekkti. Við skýrslutökuna var upptaka af símtalinu, þar sem óskað var eftir millifærslunni, spiluð fyrir A . Þar þekkti hún rödd ákærðu og neitaði því að hafa hringt í umrætt sinn. Í skýrslu sinni fyrir Landsrétti bar A að hún hefði farið í bankann og óskað eftir því að afturkalla heimild ákærðu til að taka út af reikningnum. Hefði hún séð starfsmann bankans bregðast við beiðninni og gera einhverjar breytingar í tölvu si nni í kjölfarið. 14 Þar sem ákært er fyrir fjársvik samkvæmt 248. gr. almennra hegningarlaga, með því að ákærða hafi hagnýtt sér ranga eða óljósa hugmynd þjónustufulltrúans um heimild viðmælanda síns til úttekta af bankareikningnum, hefur það grundvallarþýðin gu fyrir niðurstöðu í málinu hvort ákærðu hafi skort heimild í þá veru á þeim tíma sem millifærslan átti sér stað. Ekki er ákært fyrir umboðssvik samkvæmt 249. gr. almennra hegningarlaga þar sem lýst er refsivert að misnota aðstöðu sem maður hefur fengið t il að gera eitthvað sem annar maður verður bundinn við. Útilokað er að dæma ákærðu fyrir brot gegn síðargreinda ákvæðinu á grundvelli undanþáguheimildar í niðurlagi 1. mgr. 180. gr. laga nr. 88/2008, enda miða varnir ákærðu við það sem greinir í ákæru og t elja verður að vörnum hennar yrði áfátt ef framangreindri undanþágu yrði beitt. 15 Ekki liggur annað fyrir í málinu um afturköllun heimildar ákærðu til úttekta af reikningi A en framangreindur framburður hennar. Lögregla leitaði ekki staðfestingar á staðhæfi ngum hennar í þá veru með því að afla gagna um það atriði hjá Íslandsbanka, eins og henni hefði verið rétt að gera samkvæmt 1. mgr. 54. gr. laga nr. 88/2008. Þá gáfu starfsmenn bankans ekki skýrslu fyrir dómi. Breytir engu í þessu sambandi þótt ákærða hafi brugðist við á þann hátt sem hún hefur gert við þeim ásökunum sem á hana hafa verið bornar, enda hvílir á ákæruvaldinu að færa sönnur á öll þau atriði sem eru ákærðu í óhag, sbr. 108. gr. laga nr. 88/2008, óháð því hvernig hún hefur borið um atvik. Eins o g sönnunarfærslu ákæruvaldsins hefur verið háttað í málinu verður ekki talið að nægilega sé upplýst að ákærðu hafi skort heimild til að taka út af reikningnum þegar millifærslan átti sér stað eins og lagt er til grundvallar í ákæru. Því verður staðfest nið urstaða héraðsdóms um sýknu ákærðu af ákærulið II í ákæru 27. desember 2017. 16 Samkvæmt framangreindri niðurstöðu greiðist allur áfrýjunarkostnaður málsins úr ríkissjóði, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærðu fyrir Landsrétti, sem ákveðin ver ða að meðtöldum virðisaukaskatti, eins og í dómsorði greinir. Dómsorð: Hinn áfrýjaði dómur skal vera óraskaður. 5 Allur áfrýjunarkostnaður málsins greiðist úr ríkissjóði, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærðu fyrir Landsrétti, Bjarna Haukssona r lögmanns, 802.900 krónur. Dómur Héraðsdóms Vesturlands föstudaginn 5. apríl 2019 Mál þetta, sem dómtekið var 13. mars sl., höfðaði lögreglustjórinn á Vesturlandi með ákæru, dags. 27. desember 2017, á hendur ákærðu, X , til heimilis að [...] , [...] , fyrir eftirtalin brot: I. Umferðarlagabrot með því að hafa laugardaginn 19. ágúst 2017 ekið bifreiðinni [...] , óhæf til að stjórna lögregla stöðvaði aksturinn við Brúartorg í Borgarnesi. Telst þetta varða við 1. mgr., sbr. 3. mgr., 45. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr., umferðarlaga nr. 50/1987. II. Fjársvik með því að hafa þriðjudaginn 2. maí 2017, með blekkingum fengið þjónustufulltrúa í Íslandsbanka til þess að millifæra 150.000 kr. af bankareikningi A , kt. [...] , nr. [...] hjá Íslandsbanka við Strandgötu 8 - 10 í Hafnar firði, inn á bankareikning ákærðu nr. [...] hjá Landsbankanum en ákærða fékk starfsmann Íslandsbanka símleiðis til þess að millifæra heimildarlaust fjárhæðina með því að gefa upp leyninúmer bankareiknings A . Telst þetta varða við 248. gr. almennra hegninga rlaga nr. 19/1940. Þess er krafist að ákærða verði dæmd til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til sviptingar ökuréttar samkvæmt 101. gr. og 102. gr. umferðarlaga. Með ákæru, dags. 20. september 2018, var sakamál, sem fékk númerið S - [...] /2018 hjá dóminum, höfðað af lögreglustjóranum á Vesturlandi á hendur ákærðu og var það mál sameinað þessu máli í hafa aðfaranótt laugardagsins 17. september 2016 ekið bifreiðinni [...] , óhæf til að stjórna henni örugglega vegna áhrifa áfengis ), um bifreiðarstæði við Crossfit, Faxafeni 12 í Reykjavík, þar sem aksturinn var stöðvaður á bifreiðarstæði. Telst þetta varða við 1. mgr. sbr. 3. mgr. 45. gr. sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987 með síðari breytingum. Þess er krafist að ákærða verði dæmd til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til sviptingar ökuréttar samkvæmt 101. gr. og 102. gr. umferðarlaga með síðari breyti ngum Ákærða hefur fyrir dómi skýlaust játað að hafa framið það brot sem henni er gefið að sök samkvæmt lið I í ákæru, dags. 27. febrúar 2017, og er játning hennar studd sakargögnum. Verður ákærða því sakfelld fyrir það brot, sem réttilega er heimfært til refsiákvæða í ákæru. Ákærða neitar hins vegar sök samkvæmt lið II í framangreindri ákæru, dags. 27. febrúar 2017, og neitar einnig sök vegna sakargifta í ákæru, dags. 20. september 2018. Krefst ákærða þess að hún verði sýknuð af framangreindum ákæruatriðu m, en að henni verði ákvörðuð vægasta refsing sem lög leyfi vegna ákæruliðar I í ákærunni frá 27. febrúar 2017. Til vara krefst hún þess að henni verði gerð vægasta refsing sem lög leyfi. Þá krefst hún þess að allur sakarkostnaður verði felldur á ríkissjóð , þ.m.t. hæfileg málsvarnarlaun. 6 Ákæruliður II skv. ákæru 27. desember 2017. Málsatvik Samkvæmt skýrslu lögreglu kom brotaþoli, A , til skýrslutöku hjá rannsóknardeild að eigin frumkvæði hinn 2. maí 2017 til að leggja fram kæru á hendur [...] , ákærðu, vegna fjársvika. Kom fram hjá brotaþola að fyrr um morguninn hefði ákærða haft símsamband við Íslandsbanka og látið millifæra 150.000 krónur af reikningi brotaþola yfir á reikning ákærðu í Landsbanka Íslands. Kvaðst brotaþoli hafa farið inn á he imabanka sinn og séð að búið væri að taka út af reikningi hennar. Í framhaldi hafi hún hringt í Íslandsbanka og fengið þær upplýsingar að hringt hefði verið úr símanúmerinu [...] og viðkomandi sagst vera brotaþoli. Kom fram hjá brotaþola að þetta væri síma númer ákærðu og að ákærða hefði vitað pin - númerið á bankareikningnum þar sem ákærða hefði áður haft prókúru á hann. Setti brotaþoli fram þá kröfu að sakamál yrði höfðað gegn ákærðu vegna þessa. Skýrslur fyrir dómi Ákærða kvaðst neita því að hafa í umrætt sinn hringt í Íslandsbanka og óskað eftir millifærslu á bankareikning sinn af reikningi [...] , A . Eftir að hafa hlustað á hljóðupptöku af símtali þar sem kona heyrist óska eftir því við bankastarfsmann að millifærðar verði 150.000 krónur af bankarei kningi brotaþola inn á reikning ákærðu neitaði ákærða því aðspurð að það væri hennar rödd sem heyrðist á upptökunni. Hún kvaðst hins vegar þekkja þar rödd [...] , brotaþola. Kannaðist ákærða við að fyrrgreind fjárhæð hefði verið lögð inn á hennar reikning í greint sinn og sagðist hún ekki hafa greitt hana til baka. Nánar aðspurð um ástæður þess að [...] væri að leggja slíka fjárhæð inn á hennar reikning kvað hún þær oft hafa lagt inn hjá hvor annarri. Þær hefðu verið nánar og haft prókúru á reikning hvor ann arrar, en samband þeirra hefði versnað mjög á þessum tíma. Brotaþolinn, A , [...] , skýrði frá því að hún hefði komist að því þegar hún fór í heimabankann sinn í tölvunni að allir peningarnir á bankareikningi hennar væru horfnir. Kvaðst hún hafa farið í ban kann og verið þar upplýst um að hringt hefði verið úr símanúmeri ákærðu og óskað eftir millifærslu á allri fjárhæðinni, 150.000 krónum. Hún hefði þá farið til lögreglu og kært verknaðinn. Kvaðst brotaþoli þekkja rödd [...] sem innhringjandans þegar upptaka af umræddu símtali var spiluð í dóminum. Hafnaði brotaþoli því þeirri staðhæfingu [...] að hún þekkti röddina sem rödd brotaþola sjálfrar og neitaði brotaþoli því aðspurð að hún hefði sjálf óskað eftir millifærslunni. Stuttu áður en þetta gerðist kvaðst b rotaþoli hafa afturkallað prókúru sem [...] hefði haft á reikningnum. Á þeim tíma hefði hún verið flutt frá ákærðu og samband þeirra ekki verið gott. Ákærða hefði oft tekið peninga út af reikningum hennar og kvaðst hún hafa afturkallað prókúruna til að kom a í veg fyrir að það gerðist aftur. Fram kom hjá brotaþola að þegar allt lék í lyndi á milli þeirra [...] hefðu þær stundum millifært milli reikninga hvor annarrar. Tók hún fram að hún hefði ekki fengið framangreinda upphæð endurgreidda. Niðurstaða Eins og áður segir neitar ákærða því að hafa hringt í Íslandsbanka í greint sinn og óskað eftir að innistæða á reikningi [...] við bankann yrði millifærð yfir á hennar reikning. Í málinu liggur fyrir hljóðupptaka af umræddu símtali sem spiluð var við aðalmeðferð málsins. Kvaðst ákærða þá þekkja þar rödd [...] en [...] , kærandi máls þessa, fullyrti aftur á móti í sinni skýrslu að hún þekkti þar rödd [...] . Ekkert liggur hins vegar fyrir um það í gögnum málsins að rannsakað hafi verið af lögreglu úr hvaða símanúmeri hafi verið hringt þegar óskað var eftir millifærslunni. Enda þótt ákærða hafi ekki gefið neinar trúverðugar skýringar á því af hverju [...] gæti hafa verið að millifæra umrædda fjárhæð inn á reikning hennar, og að framburður brotaþola sé í sjálfu sér trúv erðugur um að [...] hafi sjálf átt þar hlut að máli, meðal annars með hliðsjón af því hvernig umræddu símtali vindur fram, telst sá framburður hennar þó ekki studdur slíkum gögnum að nægileg sönnun, sem ekki verði vefengd með skynsamlegum rökum, teljist fr am komin um að ákærða hafi verið þar að verki. Verður ákærða því sýknuð af þessum lið ákærunnar. 7 Ákæra, dags. 20. september 2018 Málsatvik Samkvæmt frumskýrslu lögreglu barst henni tilkynning aðfaranótt laugardagsins 17. september 2016 um ölvaða konu í bif reið fyrir utan Hlöllabáta í Skeifunni. Þegar tveir lögreglumenn komu á vettvang sáu þeir hvar bifreiðinni [...] var bakkað í stæði fyrir framan Crossfit í Reykjavík. Óku þeir að bifreiðinni og sáu þar tilkynnandann, B , standa við bifreiðina og benti hann lögreglu á ökumann bifreiðarinnar. Sagði B lögreglumönnum frá því að ökumaður bifreiðarinnar, ákærða í málinu, hefði verið að drekka inni á í , [...] . Hefði hún verið með mikil læti og dónaskap inni á staðnum og síðan rokið út í bíl áberandi ölvuð. Hann hefði þá hringt í Neyðarlínuna. Í skýrslunni kemur og fram að lögreglumennirnir hafi beðið ákærðu um að blása í áfengismæli, sem hefði sýnt að hún vær i undir áhrifum áfengis. Hafi ákærða þá verið handtekin vegna gruns um ölvun við akstur og færð á lögreglustöðina á Hverfisgötu, þar sem tekið hefði verið úr henni blóðsýni. Fyrir liggur í málinu niðurstaða rannsóknar Rannsóknastofu í lyfja - og efnafræði á blóðsýninu, dags. 22. Skýrslur fyrir dómi Ákærða kvaðst ekki hafa ekið umræddri bifreið í greint sinn. Því væri það rangt sem haft væri eftir henni í frumskýrslu að hún hefði verið að bakka bifreiðinni. Þetta hefði vissulega verið hennar bifreið og hún hefði verið með lyklana í sínum fórum. Ákærða kvaðst ekki gera athugasemd við niðurstöðu mælingar á alkóhólinnihaldi í blóðsýni og kvaðst hún hafa drukkið tvo til þrjá bjóra þá stuttu áð ur. Vitnið B bar fyrir dómi að hann, sem starfsmaður skemmtistaðarins í , hefði umrætt sinn þurft að vísa ákærðu þaðan út. Ákærða hefði þá tekið upp bíllykla og ætlað að keyra. Hefði hann þá bent henni á að hún ætti ekki að gera það. Hún hefði samt ekið af stað, en svo séð vitnið og þá lagt bifreiðinni hinum megin við götuna. Hún hefði svo ekið áfram, en síðan stöðvað bifreiðina fyrir framan Hlöllabáta. Hún hefði síðan á ný haldið áfram og lagt við endann á húsinu, þegar lögreglan kom þar að. Kvaðst vitnið hafa séð ákærðu fara út í bifreiðina og aka af stað. Hefði hann fylgst með henni allan tímann og verið á staðnum þegar lögreglan kom á vettvang. Kom fram hjá vitninu að útilokað væri að einhver annar hefði ekið, hann hefði allan tímann séð ákærðu un dir stýri. C lögreglumaður kvaðst kannast við að hafa unnið þá frumskýrslu lögreglu sem fyrir liggur í málinu. Kvaðst hann minnast þess að hafa komið að slíku atviki á tilgreindum stað en sökum þess hversu langt væri um liðið myndi hann ekki eftir einstök um atvikum. Hins vegar gæti hann staðfest að hafa skrifað umrædda skýrslu eftir bestu samvisku og að allt væri rétt sem þar kæmi fram. D lögreglumaður bar fyrir dómi að þeim lögreglumönnunum hefði borist tilkynning um ölvaðan ökumann, sem væri að aka á bro tt úr Faxafeninu. Þeir hefðu séð bílinn sem bakkað hefði verið út úr stæði og stöðvað aksturinn. Kom fram hjá vitninu að hann myndi ekki hvort ökumaðurinn hefði verið einn í bifreiðinni. Kvaðst vitnið ekki muna vel eftir atvikum. Þannig myndi hann ekki hvo rt hann hefði séð ökumanninn aka bifreiðinni eða hvernig ökumaðurinn leit út, en að hann myndi eftir að þeir hefðu handtekið ökumanninn. Niðurstaða Ákærða neitar að hafa ekið bifreiðinni umrætt sinn en dregur ekki í efa að hún hafi verið drukkin, í samræmi við niðurstöðu alkóhólákvörðunar á því blóðsýni sem tekið var hún úr henni. Vitnið B kveðst hins vegar hafa fylgst með ákærðu þegar hún settist upp í bifreiðina og ók af stað. Kom fram í skýrslu hans fyrir dómi að engum öðrum gæti verið þar til að dreifa. Fær þessi frásögn vitnisins og nokkurn stuðning af framburði lögreglumannanna tveggja sem komu á vettvang, enda þótt þeir kvæðust báðir muna lítt e ftir atvikum sökum þess hve langt væri um liðið. Þannig kvaðst annar þeirra hafa séð 8 bifreiðinni bakkað út úr stæði þegar þeir komu þar að og að þeir hefðu handtekið ökumanninn, þótt hann myndi ekkert eftir einstökum atriðum þar fyrir utan, svo sem því hve rnig ökumaðurinn hefði litið út eða hvort fleiri hefðu verið í bílnum. Hinn lögreglumaðurinn, sem ritaði þá frumskýrslu sem fyrir liggur í málinu, kvaðst hins vegar ekkert geta borið um einstök atvik málsins. Hann staðfesti hins vegar fyrrgreinda skýrslu s ína, þar sem fram kemur að lögreglumennirnir hafi komið að bifreiðinni þar sem verið var að bakka henni í stæði og að þeir hafi handtekið ökumanninn á staðnum. Þá er og í skýrslunni haft eftir ákærðu að hún hafi ekki ekið bifreiðinni heldur aðeins bakkað h enni í stæði. Að þessu virtu, og því einnig að ákærða var með kveikjuláslykla bifreiðarinnar á sér þegar hún var handtekin, telst fram komin sönnun um að hún hafi ekið bifreiðinni í greint sinn óhæf til að stjórna henni, eins og nánar greinir í ákæru. Verð ur ákærða því sakfelld fyrir þá háttsemi, sem þykir réttilega færð til refsiákvæða í ákæru. Ákvörðun refsingar o.fl. Samkvæmt vottorði sakaskrár ríkisins var ákærðu með dómi héraðsdóms uppkveðnum 11. apríl 2017 gert að sæta 18 mánaða fangelsi, skilorðsbund ið í þrjú ár, fyrir peningaþvætti og stórfellt fíkniefnabrot. Var dómurinn staðfestur með dómi Landsréttar uppkveðnum 16. nóvember 2018. Ákærða hefur í máli þessu verið sakfelld fyrir tvö ölvunarakstursbrot. Var hið fyrra þessara brota framið 17. september 2016 og verður refsing ákærðu að því leyti ákveðin sem hegningarauki við framangreindan dóm, sbr. 78. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Enda þótt síðara brotið hafi verið framið eftir uppkvaðningu framangreinds dóms þykir það ekki þess eðlis að það haggi við skilorði dómsins. Samkvæmt því, og einnig með vísan til 77. gr. sömu laga, verður ákærðu gert að greiða 420.000 króna sekt til ríkissjóðs, en 26 daga fangelsi komi í stað sektarinnar verði hún ekki greidd innan fjögurra vikna frá birtingu dómsins . Þá ber, með vísan til 101. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, að svipta ákærðu ökurétti í 33 mánuði frá birtingu dómsins að telja. Með hliðsjón af niðurstöðu málsins, og með vísan til 235. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008, verður ákærðu gert að greið a allan útlagðan sakarkostnað málsins að fjárhæð 62.003 krónur og helming af málsvarnarlaunum og ferðakostnaði skipaðs verjanda síns, að meðtöldum virðisaukaskatti, eins og nánar greinir í dómsorði. Að öðru leyti greiðist málskostnaðurinn úr ríkissjóði. Ás geir Magnússon dómstjóri kveður upp dóm þennan. Dómsorð: Ákærða, X , greiði 420.000 krónur í sekt til ríkissjóðs innan fjögurra vikna frá birtingu dómsins að telja en sæti annars fangelsi í 26 daga. Ákærða er svipt ökurétti í 33 mánuði frá birtingu dómsins að telja. Ákærða greiði útlagðan sakarkostnað að fjárhæð 62.003 krónur. Ákærða greiði og helming af 590.240 króna málsvarnarlaunum og 49.500 króna ferðakostnaði verjanda síns, Bjarna Haukssonar lögmanns. Að öðru leyti greiðist sá kostnaður úr ríkissjóði.